Technologia wtrysku tworzyw sztucznych 

Podstawowym materiałem do wtrysku tworzyw sztucznych jest tworzywo sztuczne, które w postaci granulatu transportowane jest za pomocą pomp ssących z pojemników transportowych do lejów znajdujących się w górnej części wtryskarki. 

Zasysanie materiału do lejów wtryskarek może być poprzedzone wzbogaceniem materiału barwnikiem lub innym składnikiem (smar, środek porotwórczy…) i wysuszeniem. W przypadku, gdy jest to technologicznie konieczne do wysuszenia materiału przed prasowaniem, granulat najpierw trafia do silosu suszącego (w naszym przypadku molekularnego), gdzie jest suszony do uzyskania wymaganych wartości. Prawidłową zawartość wilgoci w materiale sprawdza analizator halogenowy lub inny. 

Przygotowany granulat jest następnie usuwany za pomocą leja umieszczonego w komorze plastyfikującej. W komorze plastyfikacyjnej materiał topi się za pomocą nagrzewnic indukcyjnych. Następnie stopiony materiał jest homogenizowany przy małych prędkościach leja, a stopione tworzywo sztuczne jest wtryskiwane pod wysokim ciśnieniem, tak zwany przepływ laminarny do formy. 

Wtryskiwany plastik jest następnie stabilizowany i chłodzony przez układ chłodzenia. 

Po ustabilizowaniu produktu z tworzywa sztucznego forma jest otwierana i wyjmowana jest część z tworzywa sztucznego. Po ponownym zamknięciu formy wtryskowej cykl wtrysku tworzywa powtarza się. 

Podczas procesu wtryskiwania tworzywa sztucznego często powstaje również niepożądany ładunek statyczny, gdy produkt jest wyjmowany z formy, dociera do jego powierzchni i zatrzymuje się na niej kurz oraz brud. Jego eliminacja jest konieczna, dlatego teraz poświęcimy temu aspektowi nieco więcej uwagi.